Vse bude

Kozen den ya prohozu kilometry,
Bilya mene sotni ljudei – zaterti syuzety,
Kozen z nyh shchos vid mene hoche,
Ale davai ya budu prosto perehozym.
Prosynayus, vidkryvayu ochi
I dumayu pro tebe, karoche...
Ne hochu dramatyzuvaty,
Ale sim dniv odyn toi samyi son napevno zabahato.
I ty budesh smiyatys, ale duze vazko ce v sobi trymaty,
Ne pryvyk prohravaty.
I skazaty ce mozu tilky v pisni:
– Ty meni potribna, diisno!
Nikoly ne hovoryu shchos prosto tak,
Nadoyily odnorazovi stosunky, solodka brehnya.
Ale ya viryu vse bude, yak maye buty,
Mii Lviv, nashi vulyci – ziidutsya nashi marshruty.

Pryspiv:
Usmihnys... zyttya odne!
Usmihnys... vse bude!
Usmihnys... ya ljublju tebe!
I ne shovaty ce nikudy... (ves kuplet – 2)

Ya hotiv buty dlya tebe vsim chym ya mozu buty.
Sterty, zabuty ne vyhodyt.
A ljudy navkolo dali bihayut po kolu.
Tak fihovo boyatys podzvonyty tobi, hocha by po-prikolu.
Movchaty, chuty tvii holos des tam po telefonu,
Povtoryaty shche raz znovu i znovu,
Bo fishka v tomu,
Shcho nikomu nikoly ne bude pro ce vidomo.
Yak zavzdy stavlju shche raz tu samu debilnu komu.
Ya pam’yatayu tu rozmovu,
Pam’yatayu tvii pohlyad i pusti obicyanky,
Shcho vse bude dobre.
Poprobuyem shche raz, mozlyvo vse vyide v nas.
A vybach – ya pas, ce vze bez mene...
A v tebe maibutnye take yaskrave i take shalene.
Ya budu ulybatys dyvlyachys na tebe zi sceny...

Pryspiv