Snihova koroleva

Vokzal – palac chekannya,
Vokzal – palac rozluk.
Pobachennya ostannye,
Ostannii dotyk ruk.
Lyahaye snih na skroni,
V ochah – pechal i bil.
Nas troye na peroni:
Ya, ty i zametil.

Pryspiv:
Ne kazu: "Proshchai, prosty!"
Zamitaye snih slidy
I lyahaye bilym smutkom na dereva.
I navishcho tut slova –
Nas naviky snihova
Rozluchyla koroleva, koroleva.

Ty kazesh meni: "Lyubyi,
Ne zabuvai, pyshy!"
Haryachi tvoyi huby –
Ta holodno v dushi.
Proshchai, morozne misto,
Ya rozumiyu znov:
Dvi rechi nesumisni –
Svoboda i ljubov.

Pryspiv