A tam u temnim lisi sered pahuchyh trav

A tam u temnim lisi sered pahuchyh trav
Lezyt strilec ranenyi, strilec Mykola vpav.

I z neho – krov chervona, tovarysh u yarmi,
I liky prykladayut, nenache iomu v sni.

Oi slabshe, slabshe, slabshe kozacke serce b’ye,
I znovu nich mynaye, i znovu den nastaye.

– Yakyi to sumnyi vechir, yakyi to sumnyi chas,
Dyvitsya, yakas zinka bizyt vona do nas.

Prybihla do Mykoly i styha hovoryt:
– Oi, synu mii, Mykolo, a shcho tebe bolyt?

– Bolyt mene serdenko shche i pravaya ruka,
To mene poranyla kulya vorozaya.

Oi tam u temnim lisi, de voron zakrychav,
Ne bulo tam nikoho, yak kozak umyrav.