Misyac tak yasnenko svityt

Misyac tak yasnenko svityt,
I yasni zori myhtyat,
Stanu pid bilu berezu,
Budu na myloho zdat.

Stala pid bilu berezu,
Dovho stoyala sama,
Try nochi zdala myloho,
ioho nema i nema.

Misyac tak yasnenko svityt
I yasni zori myhtyat,
Vony divchyni hovoryat:
– idy, ljuba divchyno, spat.

idy, sumna divchyno, spaty,
Ty sya ioho ne dizdesh,
Niz yasne sonechko ziide,
Dovho tut zdaty budesh.

Niz yasne sonechko ziide,
Niz yasni zori zaidut,
Vidnyni, ljuba divchyno,
Svoho myloho zabud.

Tam u vidkrytomu poli
Ubytyi strilec lezav,
Pidnyavshy vhoru ochi,
I sered polya proshchavs:

– Proshchaite, brattya i sestry,
I Ukrayino moya,
Ya dumav, shcho vilnyi stanu,
A voroh zabrav zyttya.

Proshchaite, brattya i sestry,
I sichoviyi strilci,
Ne daite krukam-voronam –
Kljuvaty ochi moyi.

Ne zal my tyh temnyh nochei,
Shcho ya po poli blukav,
No zal my tyh karyh ochei,
Kotri ya virno kohav.

Misyac tak yasnenko svityt,
Chmary vysoko hudut,
Vidnyni, sumna divchyno,
Svoho myloho zabud.