Vyryadzala stara maty synochka do boyu

Vyryadzala stara maty synochka do boyu,
Rozchesala harni kudri ponad holovoyu.

– Idy, idy, mii synochku, idy, ne barysya,
Yak poboresh vorozechka, dodomu vertaisya.

– Idu, idu, moya nenko, v daleku dorohu,
A ty idy molys Bohu, shchob vernuvs dodomu.

Zdala, zdala stara maty, pid Kruty hodyla:
Chy ne znaide miz hlopcyamy* ridnenkoho syna.

A yak ioho upiznala, ruchenky zlomyla,
Obnyala i’ho holovochku ta i zaholosyla:

– Lyulyai-ljulyai, mii synochku, a ya tvoya maty,
Synu ljubyi, Boze mylyi, voroze proklyatyi.