Vidhodyly hlopci z nashoho sela

Vidhodyly hlopci z nashoho sela,
Usi zaspivaly: "Proshchai, rodyna!"

Lyshe odyn hlopec nishcho ne spivav –
Bilenkym platochkom slozy vytyrav.

– Ne zal meni, hlopci, vseyi rodyny,
Lysh zal meni, hlopci, zinky Oleny.

Yak pryishly do boyu, staly u ryady,
Usi zakrychaly: "Nazad, vorohy!"

A tam staryi batko okopy kopav
i bachyv zdaleka, yak strilec upav.

Vin sobi ne viryv, ni svoyim ocham:
Pidiishov do noho – ioho syn lezav.

– Chy ty, synku, vbytyi, ranenyi lezysh,
Chom do mene, synu, ne zahovorysh?

– Ya ne vbytyi, batku, ranenyi lezu,
Bolyat mene rany, mabut, ya pomru.

Pohlyanuv livoruch – sanitary idut,
Ranenyh zbyrayut, v lazaret vezut.

Pohlyanuv pravoruch – zbyv domovynu,
Pohovav synochka v chuzomu krayu.

Yak pryishov dodomu, siv kolo stola,
Shylyv holovonku – bizyt Olena.

– Oi, batku mii, batku, shcho za novyna,
Shcho vze tretii rochok Vasylya nema?

Oi, batku mii, batku, shcho za vistka ye,
Nevze Vasylechko u zemli hnyye?

– Oi, donyu, ty, donyu, nishcho ne roby,
Idy dodomochku, syna kolyshy.

– Oi ne pidu, batku, syna kolysat,
Ale pidu, batku, Vasylya shukat.

Oi shcho z to za viter viye shche i hude?
Moloda Olenka za Vasylem ide.

Oi batku mii, batku, zbyi domovynu,
Oi shcho z to za viter viye shche i shumyt?

Pohovai mene v chuzomu krayu.
Molodenka para v mohyli lezyt.

Skazav posadyty korch horihovyi,
Bo tam spochyvaye strilec sichovyi.