ishly strilci do boyu ta i cherez polya

ishly strilci do boyu ta i cherez polya,
Vsi vony huknuly: "Heroyam slava!"

ishly strilci do boyu ta i cherez horu,
Kozen z nyh pokynuv doma divchynu.

Tam starenkyi batko okopy kopav,
Bachyv vin zdaleka, yak strilec upav.

Sam sobi ne viryv, ni svoyim ocham,
Pishov vin blyzche ta i syna vpiznav.

– Oi synu, z, mii synu, choho z ty lezysh?
Chy ty tyazko ranen, chy vbytyi lezysh:

– Ya, tatu, ne ranen, ya vbytyi lezu,
Vizmy shtyry doshky zbyi domovynu.

Vzyav chotyry doshky zbyv domovynu,
Shche i hirko zaplakav po svomu synu.

Yak pryishov dodomu, siv v kinci stola,
Spersya vin na ruku: bolyt holova.

Maty dohadalas, mabut, shcho to ye,
– Mabut, mii synochok v sviti ne zyye.

– Oi zyye vin, zyye v temnomu lisu –
Vysoka mohyla na hrudyah iomu.

Chervona kalyna roste pry iomu,
Moloda divchyna plache po iomu.

– Ne plach, divchynonko, ne plach, ty moya,
Skoro bude vilna Ukrayina vsya.