Buv sobi strilec, vin divchynu mav

Buv sobi strilec, vin divchynu mav,
Yak tu kvitochku vesnoyu, vin yiyi kohav.

Vin yiyi kohav, vin ljubyv yiyi,
Svoyu dumu, svoyu mriyu – zolotyv yiyi.

Zahrymilo raz iz-za hir Karpat,
V borotbi bylys za volju – ishov na brata brat.

Yak ishly u bii, ne mynulos yim,
Svoyu divchynu tu ljubu kozak zalyshyv.

Kinchylas viina, vertalys domiv,
Zustriv kozak svoyu divchynu, pryvitav yiyi.

Vin yiyi zustriv, yeyi pryvitav,
Vona iomu vidpovila: "Ty uze ne mii".

Kozak yak ce vchuv, hirko zatuzyv,
Svoyi dumy, svoyi mriyi v charochci vtopyv.

Pyimo, brattya, pyimo, nam use rivno,
Bo na sviti tilky pravdy – horivka i vyno.