Nakryla nichka

Nakryla nichka ta i tyhesenko
Zemlenku kruhom,
Lysh viter mryaky zene zlehenka
Nad rozispanym luhom.
I do ljubovy naklykaye
Charivnychenko-solovii,
A misyac sribnyi roztyahaye
Charivnu pryazu mrii.
Tam pry okopah na dolyni
Stoyit poruchnyk molodyi,
iomu shchohvyli vylitaye
Zithannyachko z hrudei:

Pryspiv:
"Spy, divchyno, spy, kohana,
Zoloti mriyi sny,
I pro mene, hlubonko,
Ne zabud, spimny".

A tam u Lvovi muzyky hrayut,
Tanec zvavo ide.
Divochi ochi, yak zori syayut,
Lyubka vsim pered vede.
I usmihayetsya charivno,
I klonyt holovu na hrud,
A sotnyk prosyt, sotnyk molyt:
"Kohana, ne zabud!"
Siriye ranok, svitla hasnut,
Tyaziye sonna holova,
A sotnyk shepche shche do ushka
Proshchalniyi slova.

Udaryv hranat, yak hrim hremuchyi,–
Zemlju rozhornuv,
Zbudyv okopy i lis drimuchyi,
I stavok, shcho vze zasnuv.
Tam pry okopah na dolyni
Lezyt poruchnyk molodyi,
iomu potichkom vyplyvaye
Chervona krov z hrudei.
I styhlo vse dovkola,
Stavok zasnuv, zdrimnuvsya lis,
A tilky viter na sosnyni
Zithannya tyhe nis.