Oi u polju zyto hranatamy zryto

Oi u polju zyto hranatamy zryto,
Lezyt ne vid nyni sichovyk ubytyi.

ioho tilo bile vid vitru zchornilo,
A lychko rum’yane ziv’yalo, zmarnilo.

Vze iomu nikoly dzvony ne zadzvonyat –
Vovky-siromanci kosty poroznosyat.

Vze vin ne pobachyt virnoyi rodyny,
Vze vin ne pobachyt vilnoyi Vkrayiny.

Bereza ne zronyt lystya na mohylu,
I dzvin ne zadzvonyt, ne spovistyt mylu.

I krov po dolyni pokryye murava –
Lysh slava ne zhyne, strileckaya slava.