Hei tam pry dolyni, hranatamy zrytii

Hei tam pry dolyni, hranatamy zrytii,
Lezyt ne vid nyni sichovyk zabytyi.
Hei-hei-hoya-hoya, holovochko moya.
Lezyt ne vid nyni sichovyk zabytyi,
Hei-hei-hei.

ioho bile tilo vid vitru zchornilo,
A lychko rozeve ziv’yalo, zmarnilo.
Hei-hei-hoya-hoya, holovochko moya.
A lychko rozcvile ziv’yalo, zmarnilo,
Hei-hei-hei.

Ne zaplache maty ta i nad holovoyu,
Ne posadyt m’yaty na mohylu moyu.
Hei-hei-hoya-hoya, holovochko moya.
Ne posadyt m’yaty na mohylu tvoyu,
Hei-hei-hei.

Ne zakuye vranci syvaya zazulya,
Zakuye z harmaty vorozaya kulya.
Hei-hei-hoya-hoya, holovochko moya.
Zakuye z harmaty vorozaya kulya,
Hei-hei-hei.

Tilky rano-vranci vitry zaholosyat,
Vovky-siromanci kosty poroznosyat.
Hei-hei-hoya-hoya, holovochko moya.
Vovky-siromanci kosty poroznosyat,
Hei-hei-hei.

I krov po dolyni nakryye murava –
A slava ne zhyne, sichovaya slava.
Hei-hei-hoya-hoya, holovochko moya.
A slava ne zhyne, sichovaya slava,
Hei-hei-hei.