Lety, moya dumo, v vechirnyu hvylynu

Lety, moya dumo, v vechirnyu hvylynu
Daleko, daleko kudys,
Lety, moya dumo, u cyuyu hatynu,
De ya prozyvav v nii kolys.

A v ciyii hatyni zyve stara maty,
Yakshcho shche zyve – poklonys.
Skazy yiyi pravdu boljuchu, yak rana,
Shcho ya vze ne toi, shcho kolys.

Zminyvsya mii pohlyad i tyhne rozmova,
A zmorshky zoraly cholo,
V nevoli povoli syviye mii volos,
A serce ternyam zaroslo.

Boh dav, shcho povernus do tebe, matusyu,
Podyakuvat zmozu tobi,
Za ce, shcho nosyla meni peredachu,
Yak ya shche sydiv u tyurmi.