Lety, moya dumo, shyroko, daleko

Lety, moya dumo, shyroko, daleko,
Lety i nide ne barys,
Do toyi hatyny, de zyla divchyna,
De pisnyu ya sluhav kolys.

Zyla v tii hatyni divchyna yedyna,
Yakshcho shche zyve, to poklonys.
Skazy yeyi slovo boljuche, yak rana,
Shcho ya vze ne toi, shcho buv kolys.

Ne tiyi v mene ochka, ne tiyi vze brovy,
A zmorshky zoraly cholo,
Povoli v nevoli syviye mii volos,
A serce, mov ternom, poroslo.