Dumy

Za kariyi ochenyata,
Za chorniyi brovy
Serce rvalosya, smiyalos,
Vylyvalo movu,
Vylyvalo, yak umilo,
Za temniyi nochi,
Za vyshnevyi sad zelenyi,
Za lasky divochi...
Za stepy ta za mohyly,
Shcho na Ukrayini,
Serce mlilo, ne hotilo
Spivat na chuzyni...
Ne hotilos v snihu, v lisi,
Kozacku hromadu
Z bulavamy, z bunchuhamy
Zbyrat na poradu...
Nehai dushi kozackiyi
V Ukrayini vytayut –
Tam shyroko, tam veselo
Od krayu do krayu...
Yak ta volya, shcho mynulas,
Dnipr shyrokyi – more,
Step i step, revut porohy,
I mohyly – hory, –
Tam rodylas, harcyuvala
Kozackaya volya;
Tam shlyahtoyu, tataramy
Zasivala pole,
Zasivala trupom pole,
Poky ne ostylo...
Lyahla spochyt... A tym chasom
Vyrosla mohyla...

Dumy moyi, dumy moyi,
Lyho meni z vamy!
Nashcho staly na paperi
Sumnymy ryadamy?..
Chom vas viter ne rozviyav
V stepu, yak pylynu?
Chom vas lyho ne pryspalo,
Yak svoyu dytynu?..

Zurboyu
Ne naklychu sobi doli,
Koly tak ne mayu.
Nehai zlydni zyvut try dni –
Ya yih zahovayu,
Zahovayu zmiyu ljutu
Kolo svoho sercya,
Shchob vorohy ne bachyly,
Yak lyho smiyetsya...
Nehai dumka, yak toi voron,
Litaye ta kryache,
A serdenko soloveikom
Shchebeche ta plache
Nyshkom – ljudy ne pobachat,
To i ne zasmiyutsya...
Ne vtyraite z moyi slozy,
Nehai sobi llyutsya.
Chuze pole polyvayut
Shchodnya i shchonochi.
Poky, poky... ne zasypljut
Chuzym piskom ochi...

Dumy moyi, dumy moyi,
Lyho meni z vamy!
Nashcho staly na paperi
Sumnymy ryadamy?..
Chom vas viter ne rozviyav
V stepu, yak pylynu?
Chom vas lyho ne pryspalo,
Yak svoyu dytynu?..