Slovozbroya

Do slova! Vsi do slova!
Do slova yak do zbroyi!
Ya ne zakryyu rota za zodnoyi umovy
Tilky ne movchy, ya hochu znaty tvoyu dumku
Skazi menya prostishe, zlipy slova do kupy
U nas z toboyu ne zylyshylosya nichoho okrim slova
Toz ne movchy, podumai holovoyu
I skazy meni, chy zadovolenyi svoyeyu ty cinoyu
Yaku tobi nalipleno na loba.

Pryspiv:
Ce tvii ostannii den!
Ce tvii ostannii den!
Skazy hoch paru sliv!
Ce mii ostannii den!
Chekai vid mene sliv!

Tilky ne movchy! Ya hochu chuty tvoyi nervy
V tobi vze nakipylo, ty vycherpav usi rezervy
Skazy ty yim use, shcho ty v sobi trymav ci roky
Te, shcho yatryt tebe zseredyny dopoky
Ty ne skazesh yim, yak vse tebe distalo
I shcho ty hochesh zmin, ne hochesh zyty v stadi
Ce tvii ostannii shans, tvoya ostannya zmoha
Vbyi slovom yih svoyim, bo slovo – nasha zbroya

Pryspiv