Vampirsha

Zhasnuv den, nastala nich. Vyrishyv ya prohulyatys,
Podyvytysya na misyac, zirkamy pomyluvatys.
Vechir vydavsya chudovyi, podruzyvsya z divkoi klovoi.
Strunka, harna, oh krasunya. Tez ljubyla povnolunnya.

Pryspiv:
Usmihnulas meni dolya, cyu krasu taku zustriv.
Ya vid neyi bozevoliyu, pershyi raz ya poljubyv.

Dovho z neyu zustrichavsya, zrazu z ya ne zrozumiv...
Pryvela mene na cvyntar. Ya do neyi zahovoryv:
– Nashcho z my syudy pryishly? Shchos dopetraty ne mozu.
Nu skazy shchos hovory, ce na tebe het ne shoze.

Pryspiv:
– Povezlo tobi, hadayesh? Lyubyi, ya skazu, shcho ni.
Ty pro mene vse ne znayesh, pomylyvsya ty v meni...

I vona rozrehotalas, na oblychchi pominyalas.
Vyrosly u neyi zuby, yak v vampira, yak v Drakuly.
V moyu shyyu prychepylas, mov komar krovi napylas.
Tak teper ya ne ljudyna, stav takym samym vampirom.

Pryspiv:
– My z toboyu dity nochi – v temnoti vse bachat ochi.
Ty mene takym zrobyla, my z toboyu dva vampira.