Chomu

Chasom tak vazko dyvytys v nebo,
Shukaty svitla v blakyti pitmy
Chtos zboku skaze: "Chvyljuvatys ne treba,
Zahoyatsya rany". – I vynni ne my.
Vidchuyesh v serci bil vtraty, napevno,
Vostannye pohlyanesh u ochi sumni.
Nabrydlo vdavaty shchaslyvu daremno,
Koly dusha horyt u bolju vohni.

Chomu takyi svit
Nema de spytaty –
Nihto z i ne skaze pravdy, povir.
Shovatys de slid,
Shchob znov ne strazdaty
I ne vidchuty bolju povik.

Prohodyat sekundy v obiimah ostanni,
Myne trohy chasu i znovu sami.
Zalyshylys v serci spodivannya shche marni:
Tak vsim bude krashche – ta znayesh, shcho ni!

Zalyshylos vtupyty ochi u zemlju,
Nichoho ne vdiyesh – buvaye, shkoda.
Navishcho, ne treba narikaty na dolju,
Shche trohy i zmyye vse chasu voda.