Mamy Blue

Oh, mamy, oh...

Pryspiv:
Oh, mamy.
Oh, mamy, mamy blue.
Oh, mamy blue.
(Oh, mamy, mamy).
Oh, mamy.
Oh, mamy, mamy blue.
Oh, mamy blue.

Pomyraye den, ya odyn
blukayu tyho u virshah, shcho pysav tobi u synih snah,
Nich zahlyadaye u vikno,
Maljuye tvii portret prominnyam mrii zahublenyh u doshchah.
Kryk samoty i mii nevydymyi royal
kudys nese moyi dumky, nese moyu pechal,
Spohad, shcho zihriv nas, to ne hvylya hodyn,
Ya tak stomyvsya buty odyn.

Zupynyvsya chas,
Osinni zlyvy klychut nas,
Kozna chastka moho tila pam’yataye tvii ekstaz,
Ty taka nesamovyta, mov vohon miz dolon
Ta ne chuty tvoyih krokiv i movchyt telefon.
Vyhadayu son, tyhyi son, dovhyi son
Ty uviidesh znovu vzyaty mene v polon
Bude tilky hlybyna tvoyih temnyh ochei
i misyachna sonata lystopadovyh nochei.

Pryspiv

Ya prysluhayus v ostannye,
Viter nese opali slozy tvoyi i moyi,
I tyhyi bil, tilky tyhyi bil,
Ty zalyshyla meni na zhadku meni v pastci siryh dniv.
Bozevilni telehramy sliv ya shlju navzdohin
tobi v pletyvo doshchiv,
Shcho znayut tvoye tilo bezdohanne,
i zberezut cyu melodiyu proshchannya.

Ya porynu v zabuttya, v solodke zabuttya,
Ya zhoriv u vohni, u svoyih pochuttyah,
Hortayu storinky napiv rozirvanyh mrii,
Shcho lyshyly tak malo v pam’yati tvoyii.
U temnim labirynti moyih vtrachenyh spohadiv
Mov vidholos virshiv,
Ya znovu bachu tvoyu postat spovytu plashchem
Prozoryh spodivan u bezkrainii nochi.

Pryspiv (3)