Des na zemli

Ostannii raz, cei dyvnyi vechir dlya nas,
Ya zalyshayus odyn, tyazkyi napevno chas,
Krapli sliz, a serce bil rozryvaye,
Chy shche pobachu tebe ya sebe zapytayu.
Tvoyi vusta, tvii pohlyad nezabutnii,
Mene shopyly v polon, i ya zabuv pro maibutnye,
Mynayut dni, vse postupovo znykaye,
Ale moye kohannya ne vmyraye,
Yakby zabuty pro vsi moyi bazannya i mriyi,
Zapljushchyt ochi i vmyt pryhaduyu dni ya,
Koly shche vchora svitanok my zustrichaly,
A vze sohodni zyttya mynaye dedali...

Moyi provyny, probach vsi moyi obrazy,
Koly ya vtratyla tebe, ya vse vidchula vidrazu...

Probach kohana za te, shcho vze ne ya provodzayu,
Ta znai, tebe lyshe ljublju, lyshe ljublju, lyshe tebe ya kohayu!

Des na zemli tam de viter spivaye tobi moyu pisnyu,
Ruky chuzi pryholublyat tebe, a na serci tak tisno,
Des uvi sni ya bazayu tobi hai zbuvayutsya mriyi,
Tvoyi na zemli de nihto vze tebe tak yak ya ne zihriye.

Svoyim zyttyam my zyvem, svoyim zyttyam, kohannyam, mriyam,
Hriyem serce odne odnomu vohnem, yakyi vze tliye,
Bahato sliv pro kohannya v svoyih tekstah vysvitlyayut,
Ale hoch troshky by vidchuty ti momenty, komplimenty,
Vidchuttya, strazdannya, strah, samobuttya.
I znov tyazka hvylyna, znovu pauzy v dyhanni,
Koly serce tak tremtyt, shcho az ne chuyesh yiyi holosu,
Tilky svoyi strazdannya, buty chy ne buty,
I ot slova, yaki ty tak ne hotiv chuty.

I ya zavzdy rozumiv – vazko bude bez tebe,
Ale ty budesh moya – bo inshoyi ne treba,
Ya ne mozu pozabuty tvoyeyi krasy,
Prycharuvaty mene mohla lysh tilky ty.
Os tak zyvu bez zyttya, zyvu i nadiyi ne mayu,
Chomu ne ya pisni, pro shchastya spivayu,
Chomu vze inshyi teper chudovi kvity daruye,
Pid niznyi podyh vnochi tebe vin ciluye.

Nove zyttya rozpochnetsya, novi turboty,
Ty pozabudesh mene, yak pisni davnoyi noty,
Zabudesh davni lita, moyi cilunky ya znayu,
Yih ne povernesh a zyttya ide dali.

Moyi provyny probach vsi moyi obrazy,
Koly ya vtratyv tebe ya vse vidchuv vidrazu,
Probach kohana za te shcho vze ne ya provodzayu,
Ta znai, tebe lyshe ljublju...

Des na zemli tam de viter spivaye tobi moyu pisnyu,
Ruky chuzi pryholublyat tebe, a na serci tak tisno,
Des uvi sni ya bazayu tobi hai zbuvayutsya mriyi,
Tvoyi na zemli de nihto vze tebe tak yak ya nezihriye.

Proshchavai, ce kinec, kinec nashoho kohannya,
Lezo v serce moye, hvylyny shoku, potim stazdannya,
Ya b nikoly ne hotiv, shchob ce pochuv htos vid svoyih kohanyh.
Chomu? Tomu shcho ce tak bolyache vtrachaty obranyh,
Mov iskry vohnyshcha na hole tilo,
Mov postril v serce, i vse, dusha vze vidletila.
Do kincya ne rozbyrayemos, de vchynyly pravylno, de ni,
Tilky Boh nam moze dopomohty znaity dekilka spilnyh mov,
Vidtak, bud laska, Boze... Berezy nashu ljubov!