A v poli, v poli konychok hraye

A v poli, v poli konychok hraye.

Pryspiv:
Oi dai, Boze.

Nihto do konya ne prystupytsya.
Tilky prystupyt ta i knyaz molodyi.
Konyka bere, do dvoru vede.
Kolo dvoryku kam’yana hora.
Tam knyaz molodyi konyka sidla.
Konyka sidla, na horu stupa.
Na horu stupa, na put vyyizdza.
Pered nym z’yavyvs vysokyi terem.
V terem zayizdza, uhoru strilya.
Vyvely iomu dobroho konya.
Vin konya ne vzyav i dali strilyav.
Vynesly iomu mirku zolota.
Zolota ne vzyav, ne podyvyvsya.
Vyvely iomu ta korolivnu.
Na korolivnu vin podyvyvsya.
Vin podyvyvsya, nyzko vklonyvsya.
Shche i shapochku znyav, za ruchenku vzyav:
"Oi skazy meni ty, korolivna,
Chy budesh meni virnoi zenoyu,
Virnoyu zenoi, materi sluhoi?"
Na comu slovi budte zdorovi.

("Z Novym rokom, dobri ljudy, i hai vam shchastya zavzdy bude!" – promovlyayuchy).