V chystim poli krai dorohy

V chystim poli krai dorohy
Tam Ivanko pluhom ore.
Pole ore, zasivaye.
Zasivaye shche i skorodyt.
Shche i skorodyt, Boha prosyt:
– Vrody, Boze, huste zyto,
Huste zyto, zolote steblo,
Zolote steblo, sribnyi kolos.
Yak vrodylo huste zyto,
Zolote steblo, sribnyi kolos,
Stav Ivanko dumat, hadat,
Yak te zyto v poli prybrat.
Zibrav zenciv, sto molodciv,
Sto molodciv, dobryh ljudciv.
V poli kipok bilsh yak zirok.
Zrobyv stozok, vysokyi vershok.
Na tim stozku voron sydyt.
Voron sydyt, u dal hlyadyt.
Stav Ivanko dumat, hadat,
Yak vorona z polya zihnat.
Luk napravlya, vhoru strilya.
Stav toi voron ta i promovlyat:
– Oi Ivanku, ne treba strilyat,
Stanu tobi ya v pryhodi.
Bude ity driben doshchyk,
Nakryyu ya tebe krylom.

("Dobryi vechir!" – promovlyayuchy).