Dozyty do ponedilka

Den korotkyi, yak myt, yak pomah ruky,
Ya sohodni, mov zlamana hilka...
Chorno-bile kino, kolorovi roky,
I treba dozyty do ponedilka.

Pryspiv:
My vidbulys, chy lysh buly?
Lyshayetsya nadiya...
A shchastya – ce koly
Tebe rozumiyut...

Tak tyahnulo mene za try-dev’yat zemel,
Spokii dosi meni tilky snytsya.
U vysokomu nebi letyt zuravel,
Nu a ya vse lovlju neshchasnu synycyu.

Pryspiv

Ya ryatuyu kohos, obicyayu komus,
I dodomu lechu, yak na krylah,
Bez naibilsh neobhidnoho ya obiidus,
A bez zaivoho ya obiitysya ne v sylah.

Pryspiv

Ya ne zvyk utikat i hovatys v yurbi,
Znov zhadalas stara kinoplivka,
I teper kozen den ya hovoryu sobi,
Shcho treba dozyty do ponedilka!

Pryspiv

Den korotkyi, yak myt, yak pomah ruky,
Ya sohodni, mov zlamana hilka...
Kolorove kino, chorno-bili roky,
I treba dozyty do ponedilka...