Shche raz pro ljubov

Poznaiomylys my shche shkoli,
Perehodyly z klasu v klas,
Nepomitno tak i povoli
Pochuttya zahopylo nas.
Moya mriya, moya rozrada!
Viryv ya, shcho nikoly i nide
Ne obduryt vona i ne zradyt,
I, yak vazko, ne pidvede.

Pryspiv:
Vik – zyvy, vik – ljuby,
Korystuisya shchaslyvym momentom.
Vik – zyvy, vik – uchy,
Tak i pomresh studentom... (ves kuplet – 2)

Pochuttya nabyralo syly,
Proyavlyalos i tam, i tut,
Razom z neyu my postupyly
Na filfak u pedinstytut.
Ya ljubyv yiyi svitankovo,
Nache mavpa banany, ljubyv,
Ta docent iz kafedry movy
Moye shchastya vzyav i rozbyv.

Pryspiv:
Vik – zyvy, vik – ljuby,
Korystuisya shchaslyvym momentom.
Vik – zyvy, vik – uchy,
I pomyrai studentom... (ves kuplet – 2)

Toi docent buv lysyi, yak bubon,
I nosyv okulyary docent,
Vin moyu zaprymityv ljubu,
I u mene vidbyv v mene v moment.
Ya kohav yiyi shchyro i palko,
Mov samoho sebe kohav,
A docent moyu virnu shparhalku
Vidibrav i na shmatky rozirvav...

Pryspiv:
Vik – zyvy, vik – ljuby,
Korystuisya shchaslyvym momentom.
Vik – zyvy, vik – uchy,
Tak i pomresh studentom... (ves kuplet – 2)

Vin zbezchestyv mene i ne tilky,
Zipsuvav meni nervy i krov,
U vidomist postavyv dviiku –
Os i vse... Os taka ljubov...