Monoloh futbolista

Ya hrayu u futbola z naipershyh dniv,
Chai ne breshut, shcho ya v zooparku ris,
Nas bulo v batka troye syniv:
Dva rozumnyh, odyn futbolist.

I tilky ya bachu, os, m’yach, os trava,
Nache byk nastavlyayu rohy,
Navishcho, skazit, meni holova,
Koly ye u mene nohy?..

Ya prus do vorit, nache tank, naprolom,
Ya inshyh shlyahiv ne znayu,
Chai sprobuye kryknuty htos: "Kostolom!",
Ya tochno ioho polamayu.

Na mene daremno ne tratte slova,
Bo ya futbolist vid Boha,
Navishcho, skazit, meni holova,
Koly ye u mene nohy?..

Choch stii, hoch padai, hoch smiisya, hoch plach,
Ya v komandi pershyi po pravu,
Trybuny krychat: "Mazylo! Partach!"
Ah, yak ljublju ya slavu!

A vchora mene na rukah ponesly,
Tomu ya sohodni kachayu prava,
Ya vchora zabyv az chotyry holy,
Rahunok u matchi – 2:2.