Zolota i nebesna zinka

Zolota i nebesna zinka
V zolotim nebesnim misti,
V zolotii svoyii kvartyri
Misyt hlynu, a ne tisto.
Vona tishytsya roboti,
Vona zhaduye pro son svii,
U yiyi tisnii kvartyri
Nochuvalo nyni sonce.

Pryspiv:
Ty prokynsya zavtra rano,
Zapytai ioho: "O, hto ty?".
Ale vin promovchyt doty,
Doky ty ne zrozumiyesh –
Vin tobi nasnyvsya i potim
Ty ioho zlipyla z hlyny.
Ty ne mala polovyny,
Nyni mayesh i ne radiyesh.

Zolota i nebesna zinka
V zolotim nebesnim misti,
V zolotii svoyii kvartyri
Proshepoche nizni visti.
Ne pro te, shcho nich lipyla,
Svoye shchastya dovhozdane,
A pro hlynu, yak prychynu,
Snu bezsonnya i kohannya.

Pryspiv (3)