Ne vidmovlyayu ya tobi

O, ne hody za mnoyu, ne stii bilya vikna,
I ne kydai u vikno kamnem – ya ne ljublju dzvin skla.
Ya zyvu nenache v raiskim sadu cvit,
Koly navkolo mene isnuye cei shalenyi svit.

Ya zyvu i prosto ljublju!

O, bachysh, sonce – vono zihriye nas oboh,
Yakshcho ioho ne skryye hmara tvoyih temnyh dumok.
Ty ne strymanyi – ya bozevoliyu.
Chocha, mozlyvo, same za ce tebe ljublju.

Ya zyvu i prosto ljublju!

Pryspiv:
Ne vidmovlyayu! Ne vidmovlyayu ya tobi!
Ne sponukayu! Ne sponukayu na hrihy!
Ne vidpuskayu! Ne vidpuskayu, ne idy!
Ne vidmovlyayu, ne vidmovlyayu ya tobi!

O, yak dobre shukaty i vse-taky znaity,
Ity hoch dovho-dovho, ale vreshti-resht pryity.
Ya kohayu, ale nikomu ne skazu,
Shcho same tak, i lysh dlya coho ya zyvu.

Ya zyvu i prosto ljublju!

Pryspiv

Ya zyvu i prosto ljublju!

Pryspiv