Znai, kohanyi

My zustrilysya vostannye
V pershu myt ty zrozumiv:
Lyne v zatyshnii kav’yarni
Pustocvit krasyvyh sliv.
Na ustah moyih prechystyh
Chy ironiya, chy smih
I ne treba sliv barvystyh,
Ty – mii yanhol, ya – tvii hrih!

Pryspiv:
Znai, kohanyi, ya zabula
Mrii veselkovyh zorepad!
Znovu zyma krylom mahnula,
Vze ne cvite kohannya sad!
Znai, kohanyi, ya shchaslyva,
V serci moyim sady cvitut!
Hromy rozluk, strichannya zlyva,
To kohannya sut!

Prosto druzi! Yak banalno
Davnya fraza cya zvuchyt.
Pomirkuyemo realno:
Ce hirka rozluky myt.
Kvity nashoho kohannya
Zamitaye bilyi snih.
I ne treba opravdannya,
Ty – mii yanhol, ya – tvii hrih!

Pryspiv (2)

Hromy rozluk, strichannya zlyva,
To kohannya sut!