Ya pomandruyu u lito

Ne vidpuskai mene,
Shchob znovu ne zahubyty,
Ne prohanyai mene
V temnu bezodnyu sliz.
Znovu movchat vusta,
Ale shepoche viter,
Viter tvoyih nadii,
Toi, shcho mene prynis. (ost 4 ryadky – 2)

Ne zupynyai sebe,
Yak serce horyt bazannyam,
Ne hovory nichoho
Tam, de zaivi slova.
Ne okrylyai ljubov’yu,
A pryhorny movchannyam
I podarui na zhadku
Kryhty svoho tepla.

Pryspiv:
Ya pomandruyu u lito
I nadiyu vizmu z soboyu,
Posyvila vona chekannyam
Bilya tvoyih dverei.
Tyho prollyutsya slozy
Litnoyu hrozoyu,
Ne vyrvesh z dushi ljubovi,
Yak sercya iz hrudei.

Viter mene prynis
Tilky do tebe v hosti,
Sonce ziishlo na den
I znovu na nich zaide.
I poky tvoye bazannya
Ne znyklo v poloni zlosti,
V nich ya ioho shovayu
I nihto vze ne znaide.

Pryspiv

Ya namaljuyu shchastya,
Ya namaljuyu chudo,
Ya namaljuyu sonce
U tvoyemu vikni.
Vono tebe zihriye,
Yak poruch mene ne bude,
I ty usmihneshsya soncyu
Tak, yak kolys, meni. (ost 2 ryadky – 2)