Ne zavmyrai

Ne zavmyrai vid pohlyadu moho,
Ne zavmyrai vid dotyku svoho,
Ne zavmyrai vid samoty, pustoty,
Ne zavmyrai pered tym, shcho sudzeno proity.

Ne zavmyrai vid slova chy vid fraz,
Ne zavmyrai vid hnivu i obraz,
Ne zavmyrai vid svoyih sniv i svoyih mrii,
Ne zavmyrai, shcho svit dytyachyi vze ne tvii.

Ne zavmyrai, bo ne vernesh lita prozyti,
Ne zavmyrai, shchob ne hubyty navit myti,
Ne zavmyrai, bo vse, shcho ye – tvoye,
Bery, pryimai, yak Boh tobi daye.

Ne zavmyrai, koly cvite vesna,
Ne zavmyrai, yak vypyto do dna,
Ne zavmyrai, koly vusta tremtyat slozoyu,
Ne zavmyrai, koly nema kohos z toboyu.

Ne zavmyrai, koly beresh tyahar na dushu,
Ne zavmyrai miz "ya ne mozu" i "ya mushu",
Ne zavmyrai, koly v dushi vidchuyesh rai,
Ne zavmyrai!

Ne umyrai, koly mechem probyto hrudy,
Ne umyrai, koly tebe znesylyat ljudy,
Ne umyrai, bo ne voskresne kayattya,
Ne umyrai, shchob daty shche komus zyttya.

Ne zavmyrai u dumci chy u slovi,
Ne zavmyrai pered vohnem ljubovi,
Ne zavmyrai, shchoby usim prostyty,
Ne zavmyrai, shchob viryty i zyty...