Mriinycya

Ya sobi prydumala sama
Te, shcho ye, i te, choho nema.
Tak nenache muzyku pysala,
Shchastya ya sobi namaljuvala.
Dumala zyttya prekrasnym bude,
Viryla v svoye malenke chudo,
Chasto vidlitala vid zemli
U svoyi zamriyani krayi.

Pryspiv:
Ya mriinycya,
Ya tilky mriyamy zyvu!
U mriyah ya zavzdy viryu i ljublju!
I navit, koly dusha v zurbi,
Ya shchastya i nadiyu prydumuyu sobi! (2)

Mriyamy smiyalas i tuzyla,
Navit, pro kohannya hovoryla,
Mriyamy obrazy vsim proshchala,
I v novi nadiyi pospishala.
Mriyamy ishla v chyyes zyttya,
Yak male bezzahysne dytya,
Tilky zustrichalysya meni
Vsi taki baiduzi i zemni.

Pryspiv

Prydumuyu sobi!..