Moyi dumy

Vy ne plachte, moyi dumy,
Znovu nadi mnoyu.
Ne tulitsya do hnizdechka,
Yak bezkrylyi ptah.
Ne zbyraites kolo sercya
Chornoyu zurboyu,
Bo rozviyu vas po svitu
Na semy vitrah.

Narodylys vy nevynni
Z shchastya i nadiyi,
A plekalys u ljubovi,
Lasci i snah.
Vyrostaly, rozkvitaly,
Mov u kazci-mriyi,
A teper slozamy llyetes
Po moyih ustah.

Moyi dumy, moyi mriyi,
Yak ze vas pryspaty?
Vy ziv’yali, vy bezsylli,
Ale shche zyvi.
A zyvoho sercya i v mohyli
Ne shovaty,
Toz litaite, moyi dumy,
Krashche po zemli!