Vona i vin

Zustrilysya kolys vona i vin,
Zustrilysya i zyly sobi shchaslyvo,
Ale shovalos sonce
I udaryv hrim,
I hmary yih nadovho rozluchyly.

A, moze, vona na doshch peretvorylas
I vypala doshchem u ioho doloni?..
A vin ne znav, coho ne znav,
A vin shukav, yiyi shukav,
A vin buv dali u yiyi poloni...

Shukav po svitu tam, de tilky mih,
Zneviryuvavsya vin i padav z nih.
Cherez osin, cherez lito
ishov cherez lita prozyti
Kriz pustelju i kriz bilyi snih...

A, moze, vona na snih peretvorylas
I vypala tym snihom u ioho doloni?..
A vin ne znav, coho ne znav,
A vin shukav, yiyi shukav,
A vin buv dali u yiyi poloni...

Ta kozna kazka maye svii kinec,
Pro ce na sviti znayut, navit, dity.
I chasom vse zyttya treba nam proity,
Shchob te, choho tak hochetsya, zustritysya!

A, moze, vona – nezdiisnena mriya,
Chekaye na noho na krayu zemli?..
I vin ide, tudy ide,
I vin znaide, yiyi znaide,
Bo vin vze znaye de shukat yiyi!

Zustrinutsya kolys vona i vin,
Zustrinutsya i shchaslyvo budut zyty,
I vze niyaki hmary,
I niyakyi hrim
Ne zmozut yih nikoly rozluchyty!