Zenyhivska kompensaciya

Zabuyala znovu osin,
Zapalyla svii vohon,
Shchedro syple nam darunky
Z lahidnyh svoyih dolon!
I, roznizyvshys na sonci,
Poky hmary ne doshchat,
Na polyah i na horodah,
Nache pidsvynky, lezat
I smishni harbuzenyata,
I solidni harbuzy,
I rozkishni harbuzyhy –
Zenyhiv-nevdah pryzy!

Yakshcho dehto v zenyhanni potraplya, buva, v konfuz,
Spokonviku v cii halepi krashcha vtiha – ce harbuz!
Vin i kasha, i nasinnya, i bahato shche choho!..
Lysh ne varto, druzi, na nich nayidatysya ioho!

Udalysya coho roku
Harbuzy, mov ti slony!
I skazala baba Motrya,
Nash vseznaiko holovnyi,
Shcho, movlyav, koly vrodylo
Tak bahacko harbuziv,
Ce do toho, shcho divchatam
Vdostal bude zenyhiv!
Bude z koho vybyraty,
Komu holovu krutyt,
Bude kym perebyraty,
Z koho yushechku varyt!

Toz harbuzykiv, divchata, zahotovte pro zapas,
Shchob na te, shcho ne hvatylo, z nas nihto ne mav obraz!
Ot yak matymete pravo na harem cholovikiv,
Nu, todi vze mozna bude maty i menshe harbuziv!

A vserioz yakshcho, divchata,
To porada vam taka:
Harbuzamy ne zburlyaites,
Bo i zvikuyete v divkah!
Nu, a ti, hto yih oderzav,
Ne klyanit zyttya svoye:
Z zinky tolk ishche chy bude,
A harbuz – os, o, vze ye!
Ovoch nash nacionalnyi,
Vin do stolu v samyi raz,
I pechenyi, i varenyi,
I u profil, i v anfas!

To z ranishe, niz lycyatys, tratyt syly, chas, benzyn,
Vznaite, hlopci, chy vrodyly v toyi divky harbuzy!
Ya pomchusya u Ferrari hoch v naidalshyi z hutorciv,
Lysh bulo b v divok tamteshnih ta pobilshe harbuziv!

Ovoch nash nacionalnyi,
Ty do stolu v samyi raz
I pechenyi, i varenyi,
I u profil, i v anfas!
Shcho tam ti banany i kivi,
I kokos, i ananas!
Ty dasy usim yim foru,
Vsim pokazesh vyshchyi klas!