Chochetsya but molodym

Vikovu, nevblahannu nerivnist
Ty dribnyceyu zvesh zartoma.
Povertayesh melodii charivnist
I znahodysh dlya pisni slova.
Dumav ya sriblom inii namerzne
I holodna zyma ne myne,
Nu, a ty u troyandovi vesny
Niby klychesh i klychesh mene.

Pryspiv:
Ya bezhrishnym ne buv,
Kohos skoro zabuv,
Moze chasto kohav,
Moze dovho proshchav.
Ta na tebe dyvljus,
Yak na yunosti cvit,
Dotorknutys boyus,
Yak do proidenyh lit.

Yak mene zavorozuyesh smihom,
Obryvayetsya v serci struna.
To letysh des nestrymanym vitrom,
To znov poruch zatyhnesh sumna.
Ya hovayu zithannya u pisnyu,
Shchob tebe ne obrazyt nichym, –
Ne zbahnut tvoyii yunosti, zvisno,
Yak ze hochetsya but molodym.

Pryspiv