Bereh dytynstva

Daleko na Podilli, nad Zbruchem,
Selo moye na ridnii Ukrayini.
I serce stysne bolem-obruchem:
Chomu ne razom ya z toboyu nyni.
Nas dolya rozluchyla, rozvela,
Ta ya samotnim zuravlem polynu
Na toi dytynstva bereh – do sela,
U krai batkiv, yakyi kolys pokynuv.

Pryspiv:
Selo moye – kolyska i porih.
Zrosly moyi tam druzi i nadiyi,
I ponesly v zyttya, v shyrokyi svit,
Nenache ptaha, kryla molodiyi.
Selo moye, do tebe prahnu ya
Dusheyu, spohadom, u snah i v mriyah.
I ozyvaye molodist moya,
Koly lita zhadayu molodiyi.

Zhadayu sad vesnyanoyi pory,
Bilya vorit zakvitchanu kalynu,
Polit lelek i hamir ditvory,
Velyku i druznu vsyu moyu rodynu.
I de b ne buv, daleko v chuzyni,
Ya povernus do tebe, do svyatyni,
Viddaty shanu ridnii storoni,
Spochyt dusheyu v batkivskii hatyni.

Pryspiv