Nashcho meni chorni brovy

Nashcho meni chorni brovy,
Nashcho kari ochi,
Nashcho lita molodiyi,
Veseli, divochi?

Lita moyi molodiyi
Marno propadayut,
Ochi plachut, chorni brovy
Od vitru lynyayut.

Tyazko meni syrotoyu
Na sim sviti zyty;
Svoyi ljudy – yak chuziyi,
Ni z kym hovoryty.

Nema komu rozpytaty,
Choho plachut ochi;
Nema komu rozkazaty,
Choho serce hoche,

Choho serce, yak holubka,
Den i nich vorkuye:
Nihto ioho ne pytaye,
Ne znaye, ne chuye.

Chuzi ljudy ne spytayut
Ta i nashcho pytaty?
Nehai plache syrotyna,
Nehai lita tratyt...

Plach ze, serce, plachte, ochi,
Poky ne zasnuly,
Holosnishe, zalibnishe,
Shchob vitry pochuly,

Shchob ponesly buinesenki
Za synyeye more
Chornyavomu zradlyvomu
Na ljuteye hore.