Skrypochka

Ne spivai ze, skrypochko, i ne plach,
Ty dushi moyeyi ne rozchulysh.
Struny sribni bilshe ne zazvuchat,
Palci bili smychok vze zabuly.

Pryspiv:
Ya z toboyu hovoryty mohla,
Yak z svoyeyu ridnoyu sestroyu.
Pro ljubov, pro shchastya, pro dila,
Pro use tayemne tilky z toboyu.

Znala ty usi moyi dumky,
Rozumila vsi moyi kapryzy,
Rozdilyala radoshchi i sum,
Pochuttiv moyih nezaimani repryzy.

Ya z toboyu bilshe ne podiljus
Vsim otym, shcho zachepylo dushu.
Nache struny tam i zalyahlo,
Zazvuchalo, ya z movchaty mushu.

Bilshe, sestro, ne spivai ze, ne plach.
Ne roztravljui dushu, proshu, molju.
Ty meni rozradoyu bula,
A teper movchy, movchy, movchy.

Pryspiv

Ne spivai ze, skrypochko, i ne plach...
Ne spivai ze, skrypochko, i ne plach...
Ne spivai ze, skrypochko, i ne plach...