Moye zyttya

Tam, de ya zyla, dosi viter nosyt spiv.
Pam’yataye viter tiyi mriyi z moyih sliv.
Ya spivala, shcho svit stav meni svoyim,
Krok mii stav sylnym i lehkym.

Pryspiv:
Chas, koly obrala ya svii shlyah, teper nastav.
Zrozumila, shcho kolys viter meni hrav:
"Bud smilishe i kerui sama svoyim zyttyam,
Obery svobodu iz nezaleznym maibuttyam".

Den u spravah ves, a v moyih ochah – vesna,
Ne boyus toho, shcho spiv mii chuty vsim –
Shcho zrobyla – te moye, ce ne tilky v snah
Vira v sebe robyt holos mii tverdym.

Pryspiv

Ya spivayu, shcho svit stav meni svoyim,
Krok mii stav sylnym i lehkym.

Pryspiv