Zlochyn

Prosyv u vitru postupytysya upertistyu meni
I byvsya u nesamovytosti, lyshav sebe na skli
Zamerzly kryla pid tvoyim viknom, horyat ruyiny mrii
Shche myt tomu ya poletity mih... zabyi...

Lamav tebe, lamav sebe, strybav u nebo
Ne dochekayusya vesny meni ne treba
Ya bachu stiny neskazanyh toboyu sliv –
Polityka pryvatnosti, termin prydatnosti pochuttiv
Opalenyi podyhom nechutnyi napivpohlyad
V tvoyih "I’m sorry" zaduha i smorid
Pauzy v slovah, krapky v dumkah,
Rozbytysya ob hmary shchastyt tilky u snah
Sercebyttya zrostaye synkopamy
Vybuh, krapka, vybuh! – hluhi stohony
Taki bezhluzdi natyaky kumednoyi umovnosti
Smutok v betoni vse odne proroste,
Zapamorochytsya, vb’yetsya, znykne v tumani
I prozohom shovaye v ochah kryvavi rany
I stysne hrudy niznist, potroshchyt kaminnya
Znecineni cili kovtayut sire povitrya...

Ni te shcho ya chuv,
Ni te shcho zabuv,
Ani de ya buv –
Tam ne bulo tebe...

Shchosekundy ya styskayu zuby
Ochi dolu, a dumky – v povitrya
Ya ne bratymu uchasti u vlasnii zhubi
De zamist sliv – ziv’yale lystya
Vidkynuty usi dumky dlya ladu kosmetychnoho
Vydyma estetyka vbyvaye avtentychnist
Doloni na doli dilju klaptyamy fainymy
Pohlyad u pohlyad – vertykalne proshchannya
Ya ne stavatymu do hlobusa oblychchyam bilshe
U serci zyve... vidchuttya tyshi
Roste. Z’yidaye. Krutyt. Lamaye.
Ta virysh? – znayu! Ya znayu, vyhodu nemaye!
Ty chuyesh? A ya ohlushenyi tvoyim teplom
Ty bachysh? A ya zasliplenyi rozbytym sklom
I znayesh, miz krapel takoz traplyayutsya kuli
Ya dyhayu toboyu, v tvoyih ochah nuli...

Chto ya tobi, koly ty zakryvayesh ochi?
Chto ya tobi, koly pryhodzu v tvoyi sny?
Chto ty meni, koly buty z toboyu – zlochyn?
Chto ty meni, skazy? hto ty meni?!