Zabud svii son

Pohlyan v vikno, vidkryi svii svit nazustrich soncyu po doshchu.
Pohlyan v vikno, zabud svii son pro te, shcho ya tebe ljublju.
Zabud slova, ta ochi povniyi slozy,
Use povir, ty prozyvesh bez vust moyih.

Pryspiv:
Probach mene, ne povernus do tebe toyu, shcho bula.
Probach mene, bazayu znaty, nashcho, nashcho ya zyla.
Ne vstyhnu ya zabuty chary tvoyih ruk,
Ta ne proshchu sobi toho, shcho v serci tuh.

Chai plache nich, tomu shcho ranok ne myne,
Ne plache den, ne klychu bilshe ya tebe.
Zabud mene, zabud pro te, shcho my razom,
Bo ty i ya – use ce bulo tilky snom,
Zabud svii son!

Pryspiv