Ne vidpuskai

Pryspiv:
Tvii holos, tvoyi ruky, tvii shepit, znov ci zvuky
Znaidy mene i ruku dai ta bilshe ne vidpuskai
Ya hochu znovu chuty, tvii podyh na myt vidchuty
A vin ne spav, mriyi prodav, i puls davno vze propav

A vse yak bulo, lyshyvsya tym ze, ti ze ljudy
Shcho vytyrayut nohy, povni brudu, de ya budu?
Za svoyi slova i vchynky, za svoyi nevirni kroky
A zyttya – iz dymom v nebo, vse daye svoyi uroky
I znayu ya, shcho sudyty ljublju, yakos ne sudylos
Shchoby moye serce bylos, mriyi ne rozbylys,
Mabut, ya inshyi, durnishyi, shcho dyvljus na svit ne tak
I ne po tii zelenii smuzi pryzemlyvsya mii litak
A vse yak bulo, vidvertyi ya, zakryti ljudy
Zakutayus teplishe, znovu cya prostuda
Nabrav tvii nomer, i zbyv na p’yatii cyfri vyklyk
Vse shche ne zvyknuv ta i ne dumayu shcho zvyknu
Ruka z mobilnym, i naberu, shchob znovu zbyty
Ne hvatyt duhu, shchob vse, yak bulo, poyasnyty
A vse yak bulo, lyshyvsya tym ze, zapevnyayu
Ale dlya choho? Teper vze vidpovid ne znayu

Pryspiv

I skilky chasu proishlo – my vze davno ne zvazaly
I lysh teplo nashyh ruk shchomyti daruvaly
A my ne spaly i u ochah tvoyih shukav ya teplu hvylju
Yaku znaishov, i po yakii pishov, yaka zyla lysh hvylju
I rozletilasya ob skelju, tak samo mriyi i plany
Uberehty toi zv’yazok, yakyi stvoryvsya miz namy
Ta vse z rokamy, a my litayem nad dahamy
A pam’yat znovu lyshyt shramy
Ya ne zabudu ta i ne hochu zabuty
Ce yak otruta, ce yak micni stalevi puta
Ale navishcho meni ruky, tilo? Dai meni kryla!
I ya zroblju znovu tak, shchoby dusha tremtila
I shchoby ty poletila, a ya vpadu z hmarochosu
I pry kinci poklychu znov tebe, – i tyshyna
Samotno zatremtyt u serci nezyva struna...

Pryspiv

Dva kroky v nikudy, i povoroty ne tudy
A peresohshi huby znovu prosyat lysh vody
A ty ne idy, tam pustota i bili stiny
Yaki vse davlyat zhory i nahnitayut provyny
Ruka tremtyt i u dumkah prodazni druzi
A tilo ide v nebuttya po temnii zlitnii smuzi
I temni postati hodyat u dyvnyh bilyh halatah
Tobi vze vse odno, lyshe b zyttya ne prodaty
Za shcho ty tak? Prychyny, sproby i nevdachi?
Komu ty tak? Ne virysh? Moze i zaplachut!
I ya zaplachu... Chocha ne znayu, vsih detalei
Ya znayu tilky odne, dusha ne zroblena z stali
I ya ne znayu... po suti maize ne znaiomi
Ta cya nesterpna bil pulsuye v pravii skroni
A ty des tam... i po za zonoyu realii
Ne idy, bud laska, vid mene, a zalyshaisya tut dali!

Pryspiv (2)