Hude vohon

Hude vohon – veselyi satana,
Chervonym rehotom vyhopljuyetsya z pechi...
A ya cholom prypala do vikna,
I smutok mii bere mene za plechi.
Sama pishla svit za ochi – aby
Znaity vid tebe kryhtu poryatunku.
Moyi dumky, yak dyki holuby,
V polyah shukaly synoho prytulku.

Sama vtekla v snihy, u hluhoman,
Shchob vidnaity dushevnu rivnovahu.
I vidnaishla – hirku pechal svitan.
I p’yu, nemov nevybrodzenu brahu.
I zdu yakohos chuda iz chudes.
Chytayu nich, nemov by chornu knyhu.
Yakshcho kohayesh – znaidesh bez adres
Ocyu hatynu za moryamy snihu.

I vidplyvayu ponochi odna
Na kryzi shybky u holodnyi vechir.
Hude vohon – veselyi satana,
Utknuvshys zarom v lapy holoveshok.
Hude vohon – veselyi satana,
Chervonym rehotom vyhopljuyetsya z pechi...
A ya cholom prypala do vikna,
I smutok mii bere mene za plechi.