V pusteli syzyh vechoriv

V pusteli syzyh vechoriv,
V polyah bezmeznyh proty neba
O, skilky sliv i skilky sniv
Meni nasnylosya pro tebe!

Ne znayu, hto ty, de zyvesh,
Koho myluyesh i holubysh,
A znayu – ty chekayesh tez,
Tryvozno vhaduyesh i ljubysh.

Pryspiv:
Nehai ce – vytvir samoty,
Nehai ce – vyhadka i omana!
Moyemu sercyu snyshsya ty,
Yak moryu snyatsya urahany. (ost 2 ryadky – 2)

I ya pryidu v zyttya tvoye.
Tebe, neznanoho, vpiznayu,
Yak syn vyhnancya vpiznaye
Prykmety batkivskoho krayu.

Ya rady coho ladna zyt.
Vsi inshi hai prohodyat mymo,
Aby v povtorah ne zhubyt
Odne, svoye, nepovtoryme.

Pryspiv