Zatinok, sutinok

Zatinok, sutinok, den zolotyi.
Plachut i molyatsya bili troyandy.
Moze ce ya, abo hto, abo ty
Os tam sydyt u kutochku verandy.
Moze, vin plache, a moze, vin zde –
Kroky pochulys chy skrypnula hvirtka.
Moze, vin vstane, cholom prypade,
Tam, na verandi, cholom do odvirka.
De z vy, ti ljudy, shcho v hati zyly?
Svitku mii bilyi, yake tut rozdollya!
Smutok nashchadkiv – yak tanec bdzoly,
Tanec bdzoly do bezsmertnoho polya.
Moze, ce vze cherez tysyachu lit –
Ya i ne ya vze, rozbudzena v henah,
Tut na zemli ya shukayu hoch slid
Rodu moho u plachah i lehendah!
Holos krynyci, choho z ty zamovk?
Ruky shovkovyc, choho z vy zaklyakly?
Vikna zabyti, i vysyt zamok –
Rzava serezka nad kihtykom klyamky.
Bilyi prychilok obbyla slota.
Chto tam kvylyt u cii hati nochamy?
Moze, zyve tam sama samota,
Sovaye pustku u pich rohachamy.
Moze, ce bil nash, a moze, vyna,
Moze, balzam na zanedbani dushi –
Spohad krynyci i spohad vikna,
Spohad stezyny i dykoyi hrushi...