Ya znayu

Zanadto daleko do zdiisnennya mrii,
Na yaki ya pokladav sto-p’yatsot nadii,
A teper bez mety sam po svitu blukayu,
Znayu ty ne pryidesh, ta vse odno chekayu.

Meni vazko zyty, a tobi – vse odno,
Ty spryimayesh mene, mov aktora z kino,
Ne pochuyu vid tebe ya bilshe "kohayu",
Ne pochuyu... ya znayu...

Ty vkotre skazesh: "Borys do kincya",
Ty ta, shcho nadiya moya.
Ta ya vze ne pokladayu nadiyi,
Bo tak daleko do zdiisnennya mriyi.

Pryspiv:
Ya znayu! Shcho inshoho razu ne bude,
Meni baiduze, shcho na ce skazut ljudy, ljudy.
Nash chas proishov, klepsydra pusta,
Ty dobre znayesh, do choho vona nas pryvela.

Yak dovho ty budesh blukaty,
Svitla u temryavi shukaty,
Ty i ne zbyrayeshsya meni dopomahaty,
Ya vmiyu, a ty – navchys proshchaty!

Pryspiv

Pryvela... (2)

Ty vidvertalasya v moment
Koly bula potribna,
Lashtuvalasya pid svit,
Stavala... nepomitna.