Nezabudkova pisenka

Chotily b usi nezabudky
Litaty vysoko i hutko...
U nebi ridnya yihnya kvitne, –
Bo z on yake nebo blakytne!

Prote ne zbuvayetsya mriya:
Nihto z nyh litaty ne vmiye.
Peljustky, zvychaino, ne kryla, –
Ta nebo z zabuty nesyla!

Tomu i zyvut krai stavochka
I, vranci vmyvayuchy ochka,
Yak hlyanut u vodu na sebe –
A tam Nezabudkove nebo! (2)