Volodar tayemnyc

Ty Volodar tayemnyc,
I okean
Milkyi dlya Tebe, yak slozyna.
U poloti ptyc
Ya bachu Tvii usmih dyvnyi.

Chai z nebes ozvetsya hrim,
Chai vyruyut vody hir,
Ale v lehoti vitru
Pochuyu Tvii lahidnyi holos.
Yasnym promenem proimesh
Moho sercya hlybynu,–
I viry zerno
Dozriye u zolota kolos.

Ty skazav, – i svit postav,
I cvirkuny zahraly symfoniyu v rayu,
I zustriv Adam yedynu, prekrasnu, charivnu...
I ljubovi dyvocvit rai zapalyv,
I shchastya napovnyuvalo hrudy,
Ale zmii-hytrun plid zla
Dav u ruky ljudyam.

Ty ne zviv z nebes vohon,
Ne strusnuv kaminnya z hir,
Ty ljudsku nahotu
V ovechi shkury vdyahnuv.
Vidpustyv ljudei u svit,
Ale yih ne pokydav,
Svoho Syna poslav,
Shcho vykupyv yihnyu vynu.

Chai z nebes ozvetsya hrim,
Chai vyruyut vody hir,
Ale v lehoti vitru
Pochuyu Tvii lahidnyi holos.
Yasnym promenem proimesh
Moho sercya hlybynu,–
I sire kaminnya
Zdiimetsya kvitkamy vohnyu.

Ty – Volodar tayemnyc.