Rozmova z vechirnim soncem

Tvoye zolote oko sumom peche,
I moyi kari v slozah pekuchyh,
Bo v hori radity ne vmiyu ishche,
Ya ne uchytel, ya tilky uchen.

Ty prosto vechirnye, a ya prosto rannya,
Zaidesh u temin, i narodyshsya molodym.
Ya v temin ne hochu. Piznayu strazdannya,
Ta z Bohom u serci budu zavzdy.

Za obrii pokotyshsya, za nebokrai,
Zahid tvii ljudyam pechal naviye,
A ya ne zaidu, a ziidu v toi krai,
Soncem v yakomu Hospod yasniye.