Pryhodzu, Hospody, do Tebe

Pryhodzu, Hospody, do Tebe,
Vtomylas ity po manivcyah,
Bo spravznoho shchastya
Ne buvaye bez Tebe,
Bo Ty zyttya, Ty istyna i shlyah.

Probach meni za nedoviru,
V hrihu tikala vid Tvoyih ochei,
U temnomu lisi boyalasya zviriv,
A mistom ishla chuza sered ljudei.

Zabrela u terny koljuchi,
Vrosla v kaidany skrypuchi,
I tam, za gratamy,
Pobachyla klaptyk neba,
I serce zaplakalo:
Probach meni za vse.

Pryhodzu, Hospody, do Tebe,
V ochah ne strymaty slozu.
Mene Ty probachyv, dav serce haryache,
I cei vohon ya ljudyam ponesu.