Spovid

Ty na plechi meni poklady svoyu ruku
I skazy materynski laskavi slova.
Ty poshly mene v svit zdobuvaty nauku,
Shchoby ya zrozumiv de ye volya zyva!
De stezyny moyi i de z ukrayinskoho polya,
Tam na obrii ide
Syvym klenom i moya, mamo, dolya.

Ya tobi spovidayus synivno krai shlyahu,
Opyrayuchys sercem o zemlju svyatu,
Podarui meni, Boze, kozacku vidvahu,
Cherez terny iduchy, osyahaty metu.
De stezyny moyi i de z ukrayinskoho polya,
Tam na obrii ide
Syvym klenom i moya, mamo, dolya.

Brodyt nyni tuman za moyimy plechyma,
A ya prahnu vody, ya spishu na riku,
Skilky lyha sterpiv i naruhy otrymav,
Ale pidlym nikoly ne buv na viku.
De stezyny moyi i de z ukrayinskoho polya,
Tam na obrii ide
Syvym klenom i moya, mamo, dolya.

De stezyny moyi z ukrayinskoho polya,
De moyi kilometry? – Niyak ne zlichu.
Ya dyvljusya u dalech, de mamyna dolya,
Syvym klenom stayu, syvym klenom stayu
Na vitrah, na skinchu.

De stezyny moyi?..